Atena Daemi Berispt Autoriteiten, Houdt Een Lofrede Op Geëxecuteerde Koerden

Van achter de muren van de Evin Gevangenis heeft de gedetineerde burgerrechtenactiviste Atena Daemi een brief geschreven als reactie op de executies van Ramin Hossein Pahani, Loghman Moradi en Zanyar Moradi: drie Iraans-Koerdische politieke gevangenen die op zaterdag 8 september in het geheim werden opgehangen.

Hier volgt de tekst van Atena Daemi's brief:

Ze vermoordden onze geliefden en beweren trots dat zodoende het recht heeft gezegevierd. 

Het 'recht' waarnaar zij verwijzen is niet het recht dat Vrouwe Justitia  met de eerlijke weegschaal in de hand vertegenwoordigt. Het is daarentegen een man - een man met een tulband om het hoofd [een geestelijke], wiens voorhoofd de sporen draagt van de klei die zijn voorhoofd schramt bij het gebed. Hij is geblinddoekt, niet als teken van onpartijdigheid, maar van blindheid voor de waarheid. De ene hand omklemt een rozenkruis. Aan de ander hangt een weegschaal aan een strop.

Deze weegschalen zijn zó uit balans dat de ene schaal een stip aan de hemel is, terwijl door het gewicht van dode lichamen de andere schaal diep in de aarde zinkt. Van dit 'recht' waar zij zich op beroepen hebben wij al 40 jaar lang niets gehoord of gezien.

In deze zorgelijke tijd - een tijd van economische turbulentie, armoede en werkloosheid - welk probleem werd opgelost door het vermoorden van deze drie geliefde mannen? Heeft hun ombrengen íets goedgemaakt van de kwalen waaronder het Iraanse volk gebukt gaat?

Hoogheden- waarheen voert deze waanzin u? Door bedrog en zonder waarschuwing hebt u onze geliefden naar de slachtbank geleid. Zelfs in het korte leven dat hen restte wilden jullie hen geen vrede gunnen. Terwijl ze nog hongerig en dorstig waren hebt u hun leven afgekapt. Wat moet het u tot in het merg hebben verteerd dat u hen nooit hebt zien wankelen. Terwijl u hen -met droge ogen- beklaagde terwijl ze naar de galg liepen om voor hun idealen te sterven, hielden ze het hoofd geheven, bleef hun stap vastberaden...

Hoe onbeschaamd kijkt u naar onze geliefden bij hun laatste ademtochten! Het moet u verteren dat u hen gijzelt van hun familie en hen terroristen noemt, terwijl dat er enkel toe leidt dat zij voor de rest van ons uitgroeien tot rotsvaste symbolen van democratie. Negen jaar lang betoonden ze vriendschap aan gevangenen van verschillende herkomst en geloof; ze waren innemend jegens medegevangenen, geliefd door ons en gekoesterd door het Iraanse volk.

Ieder jaar, vóór het begin van de religieuze maanden Moharram en Safar(1), bereiden jullie je voor op een rouwbeklag met wilde taferelen. Dronken en met pistool gewapend stort je je in een monoloog over Imam Hussein die, de lippen droog van de dorst, werd onthoofd door Yazid. Wat een weerzinwekkende contradictie, wat een walgelijke hypocrisie! Jullie zijn een afspiegeling van Yazids troepen en gedurende de afgelopen 40 jaar hebben jullie de stoppen rond vastberaden kelen aangetrokken, de stoel weggetrokken onder de voeten van volhardende en geduldige jongeren. Jullie wakkeren oorlog tussen Sunnieten en Shiieten aan. Vervolgens, met jullie van de miljarden uitpuilende zakken, doen jullie alsof je rouwt om Hussein.

Ik weet zeker dat jullie beseffen dat jullie wrede daden jullie alleen maar dieper in de algemene minachting doen zakken. Vandaag hebben jullie alleen maar je graf dieper gegraven. Jullie hebben Zanyar, Loghman en Ramin niet gedood. Jullie hebben hen juist dieper in ons hart verzegeld, daarmee de wereld inspirerend om te rouwen om de ware martelaren van onze tijd.

Jullie hebben Iran's positie en waardigheid in de wereld bezoedeld. Zij zien ons als een terroristisch land van moordlustige, bloeddorstige en roofzuchtige acties door een selecte en machtige kliek. Hoe lang en hoe ver willen jullie doorgaan op deze weg? Droom maar verder over oorlogvoeren tegen je volk: steeds opnieuw zal het de uitdaging aannemen. Stop met jullie moordmachine.  Haal je loden laarzen van de kelen van Iran en Koerdistan.

Hoe sterk klampen jullie je vast aan je verheven troon, onwetend van het het feit dat jullie elk ogenblik van jullie hoge paarden kunnen donderen in de modderige aarde eronder. De hele geschiedenis door dachten velen, zo hoog gezeten, dat zij zelf onoverwinnelijk waren, om vervolgens een veilig heenkomen te moeten zoeken in riolen - waar ze werden opgespoord om te worden gestraft voor hun misdaden.

Iran is een berg levende sintels, bedekt door een dunne laag as. Moge jullie acties de vlammen oprakelen die daaronder smeulen.

We feliciteren de standvastige gezinnen van deze martelaren.

Atena Daemi - Evin Gevangenis, Vrouwen Afdeling

8 September 2018