Protesterende arbeiders van de belangrijkste suikerrietmolen van Iran onderbraken de officiële gebeden van de vrijdag.

17 november 2018

De Iraanse Opstand

Gefrustreerde arbeiders van het Haft Tappeh Sugar Cane Industrial Complex zetten voor de twaalfde dag op rij op vrijdag,16 november, hun staking voort met een manifestatie vóór het gouvernement van Shush en demonstraties in de straten van de stad. Zij scandeerden: "Wees niet bang, wees niet bang, wees niet bang, we zijn allemaal samen", "laten we de vernederingen niet accepteren". Als protest tegen de ondergang van deze economische magneet van het land door het klerikale regime droegen de arbeiders in een symbolische actie de doodskist van de Haft-Tappeh-suikerrietfabriek mee en scandeerden: "Vandaag is een dag van rouw".

De arbeiders die uit verschillende delen van het complex kwamen, verzamelden zich vervolgens op de plaats van het vrijdaggebed van het regime, en door hun rug naar de spreker van de ceremonie te keren en door te zingen: "Het thuisland tegemoet treden, terug naar de vijand", "de arbeider sterft, hij accepteert geen vernederingen", "Dood aan de onderdrukker; vrede aan de arbeider" onderbraken ze deze hypocriete en bedrieglijke ceremoniën.

Het Haft Tappeh Sugar Cane Industrial Complex heeft ongeveer 4.000 officiële vaste en contractarbeiders. De nieuwe ronde van arbeidersstakingen vindt plaats uit protest tegen de niet-betaling van maanden salaris, verzekeringsclaims en andere achterstallige betalingen en de levensomstandigheden van alle arbeiders. Werknemers vragen om de oprichting van onafhankelijke arbeidsraden en de bepaling van de status van dit grote economische nationale complex. De officiële autoriteiten en de plunderende werkgever weigeren de legitieme eisen van de arbeiders aan te pakken door loze beloften te doen.

Bij internationale mensenrechtenorganisaties en vakbonden over de hele wereld drongen ze aan op steun voor de stakende arbeiders in Iran. 

 "De arbeiders van de Haft Tappeh Sugar Cane Mill, met de slogan 'Noch dreigementen, noch gevangenschap hebben nog enig effect', zijn in opstand gekomen tegen de onderdrukking van de arbeiders, en ook met de kreet: 'We hebben honger',