Vrouwen en kinderen worden twee maanden na de overstromingen geconfronteerd met onzekere toekomst

27 mei 2019

Twee maanden nadat de meeste dorpen in de provincie Khuzestan, in het zuidwesten van Iran, door overstromingen onder water zijn gezet, leven de meeste inwoners van deze dorpen in tenten en gaan daarmee een onzekere toekomst tegemoet, zonder dat er uitzicht is op compensatie voor wat ze verloren hebben. De situatie van vrouwen en kinderen is daarbij het schrijnendst. Dit werd op 23 mei 2019 gemeld door het officiële IRNA-nieuwsagentschap, waarvan hier uittreksels volgen.

Het dorp Hamdan Seljeh ligt aan de weg naar Khazraj in Hamidieh. Het  staat nog steeds onder water en de bewoners wonen in kampeertenten op de heuvels van het Khazraj-bos en op de hete zandgronden, ook tijdens de ramadan bij een hitte van 44 graden. In deze tenten wonen 45 gezinnen.

De meeste inwoners van dit dorp hadden vroeger vee in en rondom hun huis en verdienden hun brood met landbouw. Nu zijn ze hun schamele bezittingen kwijt en leven in het bos met een onzekere toekomst voor zich.

Overheidsfunctionarissen hebben beloofd hen trailers te bezorgen, zonder daar een termijn voor vast te leggen, net zoals ze met de slachtoffers van de aardbeving in Kermanshah omgegaan zijn.

Iedere nieuwkomer wordt omringd door kinderen die hem vragen wat hij voor hen heeft meegebracht, omdat deze dorpsbewoners nog steeds op hulp wachten.

Een 9-jarig meisje zei: "Mijn school is vernield. Ik heb het erg gemist om niet naar school te kunnen gaan. Ik heb alleen het rapport voor het eerste semester gehaald, en ik kon de tests voor het tweede semester niet afleggen".

Het hete weer tijdens de ramadan heeft het deze dorpsbewoners extra moeilijk gemaakt.

De situatie van zwangere vrouwen, ouderen en zuigelingen is bedroevend. Bij een hitte van 44 graden hebben ze niet eens een ventilator om de lucht in de tenten te koelen. Een kind, geboren op 5 april, in de begindagen van de overstromingen, huilt voortdurend in de armen van zijn moeder. Naast het warme weer bemoeilijken de gevaren van insecten, ongedierte en slangen het leven voor deze dorpsbewoners.

Een jonge moeder beschrijft de onzekere toekomst in de volgende bewoordingen: "Dit is onze situatie. We hadden nog maar een paar maanden geleden ons huis gebouwd. Nu zijn al onze bezittingen weggespoeld door de overstromingen. De vuile deken waar we nu op zitten is hetgeen mijn man langs de weg heeft gevonden. Mijn hart bloedt als ik ons huis geruïneerd zie, met afbrokkelende muren".

De jonge vrouw vervolgt: "Ik wou dat we wisten hoe lang we nog in het bos moeten blijven. Mijn pasgeboren zoon huilt voortdurend en kan deze hitte niet verdragen. 's Nachts maak ik me zorgen om hem uit angst dat hij door een slang gebeten of door insecten gestoken kan worden".

Een andere vrouw onderstreept nog eens hun onzekere toekomst en vertelt over de problemen van vrouwen. "Vrijwilligers brengen ons pakjes macaroni en ingeblikt voedsel, die tenminste niet kunnen rotten in het hete weer. En dit is wat we koken. We laten onze gasflessen in de stad vullen en brengen ze hierheen. Al onze akkers en weilanden zijn weggespoeld door de overstromingen en we hebben geen huizen meer. Wat kunnen we doen met zulke verwoeste huizen? God mag het weten." (Het officiële persbureau IRNA - 23 mei 2019)

Volgens het Europese Bureau  voor Burgerbescherming (EUCPM) is de stortvloed de ergste natuurramp in Iran van de afgelopen 15 jaar geweest, die 2000 plaatsen en steden in 31 provincies heeft getroffen. ReliefWeb, de gespecialiseerde digitale dienst van het Bureau van de Verenigde Naties voor de Coördinatie van Humanitaire Zaken (OCHA), zegt dat twee miljoen mensen humanitaire hulp nodig hebben en dat ruim een half miljoen mensen ontheemd zijn geraakt.

De rapporten van de Europese Commissie en de Verenigde Naties zijn gebaseerd op de gegevens die officieel door het Iraanse regime zijn geproduceerd. Dit terwijl het Iraanse regime geen systematische methode heeft om gegevens te verzamelen. Meer nog dan de inventarisatie van de omvang van de menselijke en materiële verliezen en pogingen tot compensatie van de geleden schade probeert het regime de waarheid te verdoezelen.