Washington Post-reporter 18 maanden gevangenisstraf als aanklacht tegen Iraanse regering

Jason Rezaian liep ‘onherstelbare schade’ op na ‘folteringen en andere wrede behandelingen’ te hebben ondergaan tijdens zijn opsluiting in een Teheraanse gevangenis, aldus de aanklacht.

De Washington Post-correspondent Jason Rezaian liep ‘onherstelbare schade’ op na ‘folteringen en andere wrede behandelingen’ te hebben ondergaan tijdens zijn 18 maanden lange opsluiting in een Teheraanse gevangenis, aldus een Amerikaanse procedure tegen de Iraanse regering, aanhangig gemaakt door de journalist en zijn familie op maandag.

De procedure, aanhangig gemaakt bij de Amerikaanse districtsrechtbank in Washington, stelt dat Rezaian gearresteerd en gevangengezet werd in de beruchte Teheraanse Evin-gevangenis wegens de “onwettige bedoeling toegevingen van de Amerikaanse regering” en andere partijen af te dwingen op het moment dat de twee landen in multinationale gesprekken verwikkeld waren over een controle op het Iraanse nucleaire programma in ruil voor een verlichting van de sancties.

Rezaian en zijn vrouw, Yeganeh Salehi, die eveneens twee maanden in Evin opgesloten heeft gezeten, kregen bij meerdere gelegenheden van hun Iraanse cipiers en ondervragers te horen dat de reporter van “grote waarde” was en als een “ruilobject” bij een gevangenenruil zou gebruikt worden, aldus de procesaanklacht. 


“Bijna 18 maanden lang hield Iran Jason vast om een onderhandelingsobject en de mogelijkheid tot een uiteindelijke ruiltransactie met de Verenigde Staten ten bate van Iran in handen te hebben,” stelt de aanklacht. “De klager zoekt gerechtigheid en verwacht van deze rechtbank een compensatie voor zijn lijden en een veroordeling van Iran wegens zijn gemene en onwettige terroristische daden, folteringen en gijzelname. Zij hebben er zelfs mee “gedreigd zijn vrouw Yeganeh te verminken en te doden”, aldus de aanklacht.


Rezaian, een Iraanse-Amerikaanse burger uit Californië, werd gearresteerd met getrokken wapen samen met zijn vrouw in juli 2014, nadat veiligheidstroepen hun Teheraanse woning binnengevallen waren. Hij werd in de gevangenis gegooid en aldaar onder onbewezen en vage beschuldigingen i.v.m. zogenaamde spionage-activiteiten vastgehouden. Rezaian werd voor de rechter gesleept en conform de aanklacht veroordeeld wegens spionage en andere delicten als een “doorzichtige poging” van Iran om de gevangenhouding van de journalist te rechtvaaardigen. 

Jason Rezaian zwaait naar de media samen met zijn vrouw en moeder na zijn vrijlating. Fotograaf: Kai Pfaffenbach/ReutersJason Rezaian zwaait naar de media samen met zijn vrouw en moeder na zijn vrijlating. Fotograaf: Kai Pfaffenbach/Reuters

 

“In werkelijkheid heeft Jason geen misdaad begaan en werd hij nooit op een wettige grondslag berecht en veroordeeld – zelfs niet volgens Iraanse normen,” aldus de aanklacht.

De Iraanse regering heeft geen details van de rechtszaak in het proces achter gesloten deuren vrijgegeven. Rezaian, zijn familie en zijn werkgever hebben steeds volgehouden dat de beschuldigingen aantoonbaar vals waren.
Na 544 dagen in de gevangenis werd Rezaian op 16 januari 2016 vrijgelaten, samen met drie andere Amerikaanse gedetineerden als onderdeel van een omvattende gevangenenruil met de Verenigde Staten.

De procedure in Amerika openbaart nieuwe details omtrent de gevangenzetting van  Rezaian. Daarin wordt gesteld dat Iraanse functionarissen Rezaian onderwierpen aan “langdurige eenzame opsluiting, verstoring van zijn slaap, agressieve en onafgebroken verhoren, ontzegging van basale medische behandeling bij ernstige en pijnlijke ziekte en infecties, en dreiging met verminkingen, terechtstelling en andere vormen van fysieke foltering”. 


Het vonnis van 18 maanden was zo traumatisch dat Rezaian, zijn vrouw en zijn broer Ali allen zelfmoord overwogen, aldus de aanklacht. Nu, negen maanden na de vrijlating en thuiskomst van Rezaian, lijden de journalist en zijn familie nog steeds onder de emotionele en fysieke gevolgen van zijn gevangenhouding. 


Rezaian samen met zijn broer Ali en hun moeder Mary, die onvermoeibaar campagne gevoerd had voor zijn vrijlating, eisen een ongespecifeerde lijst van schade volgens de “terrorismeclausule” in de Foreign Sovereign Immunities Act. De wet laat typisch genoeg Amerikanen niet toe buitenlandse regeringen te vervolgen, maar bevat wel een uitzondering in geval van terrorisme.

Bron: https://www.theguardian.com/media/2016/oct/03/jason-rezaian-iran-lawsuit-washington-post

 

 

 

STFA, Stichting van de Familieleden