Zeinab Jalalian bekritiseert moella’s scherp om hypocrisie en oneerlijkheid

Kort geleden heeft Zeinab Jalalian vanuit de Khoy Gevangenis in de provincie West-Azerbeidjaan, in het noordwesten van Iran, een brief gestuurd. Deze Koerdische vrouw, politieke gevangene met levenslang, die al elf jaar vast zit onder onmenselijke omstandigheden en die ongenadig is gemarteld bij het ondervragen, heeft om het nieuwe plan van het regime te verijdelen, waarbij zij pretenderen dat Zeinab in het ziekenhuis medische behandeling ondergaat 

Ondanks haar ernstige ziektes is Zeinab Jalalian  elke medische behandeling geweigerd om haar zo te dwingen valse getuigenissen af te leggen die voor de televisie uitgezonden worden.

In haar brief heeft Zeinab Jalalian het geestelijke regime scherp bekritiseerd vanwege hun hypocrisie en oneerlijkheid en belooft ze plechtig standvastig te blijven en weerstand te zullen  bieden om haar doel te bereiken ondanks ernstig lijden in de gevangenis.
Ze schreef: “Een vrijdenker strijdt met haar geest en gedachten, niet met haar lichaam. En gelukkig zijn jullie doodmakers niet bij machte de gedachten van enig vrijheidslievend persoon aan de ketting te leggen. Het is veel te plezierig voor mij om te lijden en sterven voor vrijheid.”

De vertaalde tekst van haar brief verschijnt hieronder:

 

Dit regime is zowel hypocriet als oneerlijk.

Ze hebben mij naar geen enkele dokter gebracht, maar ze hebben een nagemaakt medisch dossier onder mijn naam geopend en de documenten daaruit gepubliceerd in hun media, waarbij ze zeggen dat Zeinab Jalalian bezoek van dokters heeft gehad. Dit is een botte leugen.

Het regime weet niets van menselijkheid en –erger nog – zij hebben de afbeeldingen gebruikt die ze in 2008 hebben gemaakt. In feite hebben ze daar hun voordeel mee gedaan om zo mensenrechten organisaties en de publieke opinie te misleiden.

Gegroet jullie die vechten voor rechten van het volk.

Ik schrijf deze brief aan degenen die de rechten van anderen op waarde schatten en ervoor strijden om die te herstellen.

Ik zit nu elf jaar opgesloten in de gevangenissen van de Islamitische Republiek.

Ondanks de verschillende ziektes waar ik aan lijd, heb ik het regime niet verzocht om mij te voorzien  van de een of andere medische behandeling.

Allereerst betrof het mijn ogen en toen mijn nieren, dan mijn longen en mijn bloeddruk.
Vervolgens heb ik zweren in mijn mond opgelopen en uiteindelijk lijd ik hevig onder de gaten in mijn gebit.

Drie maanden geleden heb ik om een tandarts controle gevraagd, maar de gevangenis autoriteiten hebben geen enkele actie ondernomen.


Als politiek gevangene kan ik mij op geen enkel recht beroepen. Ik heb me er met mijn pijn altijd doorheen geslagen, als een moeder die haar kind troost met wiegeliedjes, omdat ik maar al te goed weet, dat zelfs als ik vraag om behandeling daar niet op zal worden geantwoord, zoals ze mij op mijn recente verzoek geen antwoord hebben gegeven.

Was het niet voldoende om mij jarenlang in vochtige cellen op te sluiten? Was het niet genoeg mij alle telefonische en persoonlijke contacten met wie dan ook te onthouden? Zij stellen tientallen voorwaarden tegenover de allergewoonste verzoeken van mij.

Alsof een beul je onthoofd en je dan met een lieve glimlach vraagt om op te staan en te lopen. Wat een vuile deal halen deze beulen met mij uit!

Is het waar dat als iemand niet net zo denkt en handelt als deze slagers, hij of zij moet rotten en sterven in de gevangenis?

Dit is een donkere logica die de natuur ontkent.

Wat is dan de bedoeling van al die verschillende kleuren in de natuur?

Als iemand niet bloeddorstig is zoals jullie slagers zijn, moet hij of zij dan sterven?

Beulen! Horen jullie mijn kreten om vrijheid vanachter de tralies?

Laat mij jullie een geruststelling geven. Ik heb niet met mijn lichaam gestreden om te betreuren dat ik achter de tralies geketend ben.

Een vrijdenker strijdt met haar geest en gedachtes, niet met haar lichaam. En gelukkig zijn jullie doodmakers niet bij machte de gedachten van enig vrijheidslievend persoon aan de ketting te leggen. Het is een te groot plezier voor mij om te lijden en sterven voor vrijheid.

Eigenlijk roeien jullie je eigen bestaan uit. Wat je ook gedaan hebt, het was tevergeefs. En jullie zijn gedoemd om te mislukken.

Niemand en niets is sterk genoeg mij ervan te weerhouden mijn doelen te bereiken. Ik ben op mezelf de sterkste en ik zal doorgaan mijn pad te bewandelen.

Vaarwel,

Zeinab Jalalian

Khoy Gevangenis

Juni 2018

Alle politieke gevangenen moeten onvoorwaardelijk vrij worden gelaten

Weg met de Islamitische Republiek